Vers hondenvoer: waar moet je op letten?

Toen ik tien jaar geleden mijn eerste hond kreeg, kocht ik gewoon een zak voer uit het schap. Het was goedkoop, het stond vol met beloftes over een glanzende vacht en ik dacht er verder niet over na. Pas toen mijn labrador Milo op zijn zesde steeds meer jeuk kreeg en de dierenarts naar zijn voeding vroeg, ben ik me echt gaan verdiepen in wat er in zo'n zak zit. Wat ik toen leerde, verraste me. Op de meeste verpakkingen staat het echte vleesgehalte niet vooraan. Er staat 'met kip' of 'met lam', en dat betekent volgens de regelgeving dat er minstens vier procent van dat dier in het product zit. De rest is vaak vulmiddel: tarwe, maïs, sojaschroot en dierlijke bijproducten die na het slachten overblijven. Bij vers voer blijft het vlees in stukjes. Dat maakt uit voor de opname van eiwitten en voor de hoeveelheid die je hond daadwerkelijk nodig heeft. Milo kreeg na de overstap kleinere porties en viel rustig af naar een gezond gewicht. Mijn advies: kijk naar de kleine letters achterop de zak. Wil je een goedkope manier om te testen of je hond reageert op versvoeding? Begin met één maaltijd per dag en houd de eerste twee weken bij hoe hij reageert. Minder jeuk, betere ontlasting en meer energie zijn signalen die je binnen een maand merkt. En als het niets verandert, ben je in ieder geval een ervaring rijker.